(1 Kor 4,6-15)
Miałem na myśli, bracia, mnie samego i Apollosa, ze względu na was,
abyście mogli zrozumieć, że nie wolno wykraczać ponad to, co zostało
napisane, i niech nikt w swej pysze nie wynosi się nad drugiego. Któż
będzie cię wyróżniał? Cóż masz, czego byś nie otrzymał? A jeśliś
otrzymał, to czemu się chełpisz, tak jakbyś nie otrzymał Tak więc już
jesteście nasyceni, już opływacie w bogactwa. Zaczęliście królować bez
nas! Otóż tak! Nawet trzeba, żebyście królowali, byśmy mogli
współkrólować z wami. Wydaje mi się bowiem, że Bóg nas, apostołów,
wyznaczył jako ostatnich, jakby na śmierć skazanych. Staliśmy się
bowiem widowiskiem światu, aniołom i ludziom; my głupi dla Chrystusa,
wy mądrzy w Chrystusie, my niemocni, wy mocni; wy doznajecie szacunku,
a my wzgardy. Aż do tej chwili łakniemy i cierpimy pragnienie, brak nam
odzieży, jesteśmy policzkowani i skazani na tułaczkę, i utrudzeni pracą
rąk własnych. Błogosławimy, gdy nam złorzeczą, znosimy, gdy nas
prześladują; dobrym słowem odpowiadamy, gdy nas spotwarzają. Staliśmy
się jakby śmieciem tego świata i odrazą dla wszystkich aż do tej
chwili. Nie piszę tego, żeby was zawstydzić, lecz aby was napomnieć -
jako moje najdroższe dzieci. Choćbyście mieli bowiem dziesiątki tysięcy
wychowawców w Chrystusie, nie macie wielu ojców; ja to właśnie przez
Ewangelię zrodziłem was w Chrystusie Jezusie.
(Ps 145,17-21)
REFREN: Pan bliski wszystkim, którzy Go wzywają
Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
Pan jest bliski wszystkim, którzy Go wzywają,
wszystkim wzywającym Go szczerze.
Spełnia wolę tych, którzy cześć Mu oddają,
usłyszy ich wołanie i przyjdzie im z pomocą.
Pan strzeże wszystkich, którzy go miłują,
lecz zniszczy wszystkich występnych.
Niech usta moje głoszą chwałę Pana,
a Jego święte imię
niech wielbi wszystko, co żyje.
Zawsze i na wieki.
(J 14,6)
Ja jestem drogą prawdą, i życiem, nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.
(Łk 6,1-5)
W pewien szabat przechodził wśród zbóż, a uczniowie zrywali kłosy i,
wykruszając je rękami, jedli. Na to niektórzy z faryzeuszów mówili:
Czemu czynicie to, czego nie wolno czynić w szabat? Wtedy Jezus rzekł
im w odpowiedzi: Nawet tegoście nie czytali, co uczynił Dawid, gdy był
głodny on i jego ludzie? Jak wszedł do domu Bożego i wziąwszy chleby
pokładne, sam jadł i dał swoim ludziom? Chociaż samym tylko kapłanom
wolno je spożywać. I dodał: Syn Człowieczy jest panem szabatu.